個人檔案cousas do niki pekeno相片部落格清單 工具 說明

Otero Casal Óscar

職業
居住地
興趣
Non sei a vosa, pero a miña vida
é durisima
清單

cousas do niki pekeno

maravilloso esta de seguir tendo 22 anos
viaxe  
第 1 張 / 共 170 張
6月14日

estamos aki

Pois si, xa estamos de volta. Despois de mais dun ano sen ter pc conectado a internet como dios manda obrouse o milagro. A cuestión ven ahora... esto sigue vivo???
Explicome, cando eu abandonei esto pois o dos spaces xa andaba algo paradiño, e a xente empezaa a derivarse ó blogspot (creo ke era asi) ou similares. Pero ahora entre facebook ( por certo, aliviadiña lle kedou a cabeza a ken diseñou a apariencia desás páginas, vou ter ke facer un cursillo), tuenti e demais pois non sei se se lle sigue facendo caso a esto.  verdade e ke agora mesmo considerome o home desactualizado... non sei moi ben por onde tirar... no messeger non se conecta nin a metade ke antes, o facebook bueno... tamos en pañales, total: onde carallo anda a xente? desisidorn todos volver a vella usanza e falar cara a cara??? iran ós bares ?? ou simplemente son eu ke non me entero, ha de ser o mais posible.
Asike deixo esto aki e veremos a ver se de verdade se sigue mirando ou non, dios dira, porke polo ke vin a ultima xente ke entrou aki creo ke non atinou demasiado ca buskeda do google.
 
8月3日

galicia noticias

Ola xentiña de ben!

Unha vez mais acabo de levantarme da mesa, á hora da comida, cunha extraña sensacion de ke os jallejos non somos ala moi normales. Esto non o digo no mal sentido, pero bueno... Resulta ke cando eu como an miña casa sempre poñen na jalleja, e a esas horas estas co galicia noticias. Supoño ke xa todos vedes mais ou menos por onde van ir os tiros , se é ke algunha vez vichedes ese programa. Eu creo ke o fan aposta, porke todolos dias aparece unha noticia espectacular, algo realmente importante e ke meresia un documental de Mercedes Milá polo menos , pero eso xa todos o sabedes, non vou descubrir nada ahora aki.
 
O caso e ke hoxe acordoume algo ke tiña ganas de facer e puxenme a cronometrar canto tempo lle dedicaban a noticia estrela,
que neste caso se trataba dun coello ke tiña os dentes anormalmente grandes ( 3 cm, unha burrada de grandes, eso non hai ken o negue). Pois estiveron aproximadamente 7 minutos e vinte segundos, dez arriba dez abaixo, co cal
no doulle tempo a entrevistar a dona da casa o coidador co coello, a ken lle ia buscar a comida, e mesmo o veterinario, e como non tame o animaliño, ke en palabras da locutora da noticia: sentiase incomodo posando ante as camaras,seguramente debido a ke era a primeira vez, pero a pesar dos seus intentos eralle imposible agochar a sua singularidade ( sei ke soltou outra perla destas, pero ahora mesmo non consigo recordala).

Total ke esta noticia chamaba moito mais a atencion porke cinco minutos antes estiberan falando de ke morrera un traballador en non sei onde, total, medio minuto ou asi, porke esta claro ke non podemos comparar un accidente laboral con un coello cos dentes grnades ou un cabaso de 40 kg non?? onde irá a parar....

E ainda asi, non contentos con eso, a noticia ke seguía a do coello era ke nun pobo de non sei onde puxeran unha señal de perigo por tartarugas, e disir, un estilo a de perigo por vacas ke tanto se ve, pero de tartarugas ( palabra mais fea coño!!). esta non chegou a ter o tempo do coello, pero doulles tempo a entrevistar a catro veciños, un dos cales aseguraba haber visto algun animaliño deses ( non penso repetir a palabra) cruzando a estrada. Por certo a señal enfocada de cerca viase ben ke era pintada asi a mala maneira, pro se o homiño as veu por ali as voltas.... habera ke creelo non?

E ahi xa entramos noutro tema, porke se xa a xente de por si é unha enterada e todo o mundo sabe de todo canto pasou, se os poñemos diante dunha camara convertense en auténticas máquinas de describir sucesos, con todo lujo de detalles ( eso si, eses detalles varian no 80% dunha persoa a outra).
Aiii dios mio!!!! ke sería de min á hora da comida se non vira a catro mulleriñas asejurar: foi asi porke eu o vin todo ; ou o ke e peor : foi asi porke mo dixo un cuñado do home ke vivia enfrente da casa onde estivo..... xa sabedes como sije eso...
Ala, ahora todos a cotisar pa ke os cabasos de 100kg e os coellos con dentes grandes e cousas desas poidan sair na tele, total o ke pase polo mundo a nadie lle importa non??? ou si???
7月7日

non se pode confiar nos desconocidos....

Hola xentiña de ben, hoxe volvo a escribir aki e, como non, vou empezar keixandome, xa ke algo se me da ben pa ke o vamos a disimular...
 
 O caso e ke eu sempre confiei na amabilidade da xente, na sua boa vontade de axudar os seu semellantes... pero vai a ser ke non, non se pode confiar en nadie, e moito menos confiar en descoñecidos e pedirlles o mais sinxelo dos favores...
 
Contovos: deronse nos ultimos meses duas situacions/actos serios, nos ke debido a miña gran memoria me olvidei de ir ben acompañadiño dunha camara para inmortalizar o momento, cousa ke da moita rabia como ben saberedes... Pois so a min se me ocorre pedirlle a personas descoñecidas ke se non lles causa gran molestia ( o mellor e ke si ke lles causaba molestia, ou simplemente eu non lles causei unha gran impresion, ke perfectamente poderia ser, a pesar de ke como sabedes son un chaval a ostia de amable e sociable ( se cachote, chaves e moixo se poden botar flores eu tamen... ainda ke non sexa verdade...)) *
 
O caso e ke nadie me fixo ese tremendo favor (ou o caso e ke nadie me fixo caso, se keremos ser redundantes...) asike aki estou eu sen fotiños do meu acto de diplomatura e do maravilloso concerto de placebo...ainda ke deste ultimo teño un par de fotos nas ke se ven unhas luces borrosas, ke debe ser o escenario. Mais grave e o do concerto, pois ali tamen estaba chaves, e vale ke eu non lles caera ben, pero chaves non ten ese problema, xa ke destaca pola sua alta facilidade de entablar conversacion e poñerse a discutir con descoñecidos sobre cousas tremendamente serias e vitales...
 
 E bueno asi vai o mundo ke se perdeu toda a amabilidade ke habia... a xente xa nin se relaciona e non ten vontade de facer felices os demais, co pouco traballo ke debe costar mandar un mail...
 
Do ke si teño fotos e dunha pekena escapada ke fixemos a asturias, ke esas si estan postas, ainda ke faltan algunhas, ke se se da o caso de ke o pc lle da por deixarmas subir de catro en catro poñereinas.... Por certo, subir os lagos de covadonga da moito medo, ke a cinco centimetros de onde acaba o asfalto, e sen kitamedos nin nada solo se ven terraplens cara abaixo, e ademais todo esta cheo de vacas e cabras, co jran detalle de ke non se lles da por usar cuarto de baño ou non teñen, asike hai ke andar como cando vas por torrecedeira ( en vigo) mirando para o chan pa non pisar sorpresas. Pero a pesar de eso e un sitio pa recomendar, sobre todo o hotel, nunca na miña vida desayunara desa forma, mimadriña taql cantidade de pasteles, bizcochos, filloas e demais larpeiradas xuntas... e a comer a jranel por cinco euros ( e amin pareciame caro antes de velo, pero non, se me piden 10 euros doullos encantado igual)
Ala chejou de leria xa... un saudo chavales/as
 
 
 
* aki hai dous parentesis, un dentro do outro, asike como sabedes hai ke ler primeiro o de dentro, ainda ke kede sen sentido, aljen llo encontrou aljunha ves as matematicas????
5月31日

ke diferensia cando abriches a porta

Olaa!!

Aki estamos outra ves, un pouco mais tarde do ke deberia, pero como nadie se vai a keixar non hai fallo.
Hoxe vou faser unha entrada moi comun polos espacios da xente normal coma min, ke non temos demasiado ke comentar, poderia empesar asi : pois o fin de semana pasado fun/fixen/levei.... e despois contase o ke se fixo, asi sen mais, e ala vamos a contar nuestra vida al mundo como si le importase... e a verdade e ke normalmente si ( refirome a ke me justa ler o ke fan os demais, non ke os demais lles importe o ke fago eu, ke vai ser ke non...) eu ke sei, somos cotillas , sobre todo cando non temos ke facer...
Pois eu o fin de semana pasado fun a praia, tanto o sabado coma o domingo, e ainda ke mo prejuntarades non saberia decirvos cantos tonos mais oscuros kedou a miña pel, pero sejuro ke algun si.
Peeeeeeeroo, ademais deso tiben o jran plaser de ir  a un gran concerto dun grupo pekeno ( solo son tres), e ke me fixo moita ilusion, case como cando de pekeno ia ir de excursion destas de durmir fora da casa ou asi. A verdade e ke foi un dia destes ke empesan raros e acaban ijual. Hai ke desir ke de todos os meus amijos e conosidos tan solo chaves, ese jran rapas, tivo a gran xentileza de acompañarme, a pesar de ke a el tp lle chamaba demasiado ningun dos grupos, o resto bueno,,, non hai con ken falar...( eso si, sempre me kedara a duda dunha persoa... de habela invitado viria???nunca o saberei, e é algo ke me jode, pero sabes ke non foi por mal, xa cho dixen moitas veses...)
Coma sempre perdome eu solo do ke ia a decir, e despois xa non me acorda, cousa rara... Ó caso, ala fomos chaves e eu dispostos a comernos o mundo e botar saltando desde as 7 da tarde ata as e pico da maña, pero descubrimos algo co ke non contabamos, algo para inesperado pero maravilloso...: resulta ke se un sabado de sol e calor te tiras na parte datras da furgalla de chaves, sempre ke nese lugar haxa un colchon e a furgoneta este aparcada á sombra... pois entras nun estado de paz e trankilidade ke moi poucas veces se da ( hai ken diria ke se esta de pinga ). E asi nese estado pasamos boa parte da tarde, ali falando trankilamente...pero despois chegou a noite, cousa mala de por si, e oblijounos a salir dali buscando un pouco de ambiente ( non lle buscar doble sentido ke non o hai). Asike ala fomos nos para o concerto, onde disfrutei com un neno pekeno, mais ainda nas cancions do final, onde facian os duos, pero o meu lado habia un fulano, sen camiseta, a saltar , ke desde lojo parecia ter moito mais entusiasmo ca min... ke boa xente hai no mundo...
E despois dali sair un pouco e pis e cama.
Tiña moitas frases pensadas para poñer aki e ke kedaran pa posteridade, pero xa sabedes o ke me soe pasar nestes casos asike eu poño o ke me acorde, e despois se a chaves lle apetece e/ou acorda, ke poña por ahi tamen.
"Chejamos o sitio adecuado.... e vas ti e morres!"
"Eu vou ter un recordo deste dia e ti non... apaja ahi!"
"Merda de movil!!!Amijo, tes camara? tes mail?"
" Cando non este mirando apajasmo na espalda"
"Antes non, pero cando abriches a porta notouse ben a diferensia"

5月18日

tocanos chavales!!!

Boas de novo.
Acabo de darme de conta de ke non hai unha sola foto da festa de campaña de fai duas semanas, e se a hai eu non a vin diante.... Non e ke sexa obligatorio, pero asi non keda proba ningunha de ningunha escena digna de recordar,ke asejurovos oubo moitas. Porke ain da ke non o vira eu sei ke hai escenas ke si se viviron: moises soltando algun comentario o cal chaves e cachote responden cunha jran risa... pexego fasendo un baile espectacular a des metros do palco... boris ajarrando a algunha rapasiña asi o sorro.... davi .... bueno o de davi deixollo pa moises , ke parese ke lle colleu o justo. Eu ke sei son esas cousas ke se ven e ke antes de ir po campo da festa xa sabes ke as vas a ver, pero non por eso perden a jrasia...  O ke si merecen mencion especial eran as escenas ke ocorrian dentro do carro: ver a xentiña ke ali habia poñer un cubata as 5 da maña era un espectaculo.... a abrir os refrescos ca boca ou a jolpes contra os tableiros... xente sangrando por cortarse cos abridores ( coidado ke eran asesinos) outro ke en ves de botar o alcohol no vaso llo bota no bolso á cliente... algun o ke lle facia falta media hora pa pillar un xeo cas pinzas...
E mañá tocanos outra ves chavales, e ahora non hai escusas de ke teño ke ir traballar ( eu sabado teño ke ir...), encontrome mal, onte non durmin... desas escusas : nada!!!!!!!!nadaaaaaaa!!!!!( non me acorda ken dixo estas duas palabras asi de xeito pouco respetuoso, nunha escena desas para enmarcar,refrescademe a memoria). E maña tampouco vai haber ke estar  a poñerlle cubatas os borrachos, vannolos poñer a nos, como debe ser. E sobra desilo, habera ke kitar aljunha foto...ke senon aer ke poño eu aki. E as fotos a consejir van a ser, porke vou marcar uns obxetivos minimos:
- Polo ca sua ampla sonrisa rindose, medio dando saltiños, corpo inclinado pa diante e rindose cara alguen.
- Pexego bailando cos brazos en alto , as duas mans ocupadas xa sabedes con ke ( palliña imprescindible)
- Cheo a medio metro do palco berrandolle aljo os das orkestas
- Cachote botando unha risada por aljo ke acaba de disir jato, ke ten cara de estar absolutamente convensido de ke o ke acaba de disir e a verdade suprema ( sea o ke sea o ke dixo, ese gesto de : si si)
- Davi fasendo.....mal, davi o unico ke fai e mal....pero eso si, con cariña de bo.
- Eu bailando esta ke di lalalala pasodoble español llalalala (sabedes???), solo non  por suposto. Tocaralle desta ves?? mira ke lle teño janas a esa cansion!!
- Cheo/Cachote/Chaves/Moises  dandose cabesasos, ainda ke eu aposto mais ben polos tres primeiros... Moixo, eres el rival mas debil.......
- Chaves falando con cara de Punset, sobre aljun tema de vital importansia para o mundo, ke normalmente soen requerir de momentos como ese para ser tratados... e o seu lado aljun de nos,  mais entusiasmados ke el mesmo no tema ke defende. Cabe destacar ke esas discusions soen acabar ca mitica frase: Bah! xa estou asta o carallo! vamos tomarlle outro!

Aora mesmo non se me ocorren mais, se a vos si poñedeas por favor, e se se me ocorren despois a min xa as poñerei.. Pero hai ke cumprir o obxetivo...
5月9日

son parvadas, pero...

Ola de novo xentiña, como vedes volvome aburrir tanto ke como ultimo recurso me poño a escribir aki, e solo por non levantarme e ir xojar a play, ke keda bastante lexos.
Non tiña pensado escribir nada, pero fai un momento pasoume aljoke fasia meses non me pasaba, aki onde me vedes acabo de estra xojando aproximadamente 15 minutos cunha pobre mosca á ke non se lle ocorreu outra cousa ke faserme unha visita a miña habitacion.
Diside a verdade, se tiverades ke botarlle asi por riba canto tempo na vosa vida vos pasachedes xogando con cousas parvas ( pasmando e asi tamen se conta ) solo por non ter nada ke faser, ou por non kerer faser o ke tiñades ke faser ( si, refierome as horas de estudio e clase, ke e cando mais se dan estas circunstancias )???????

Eu teño ke reconocer ke a miña pasion son as moscas e demais insectos, asike nos exames de febreiro pasabao moi mal ke apenas tiña compañia. Outra cousa ke sempre se me dou ben era faser debuxos en follas, dunha forma moi abstracta de dios,e e ke solo me gustaba a min como kedaban ( un estivo anos pegado na habitacion en Vigo, a pesar das moitas opinions ke decian ke era unha mierda... pero era meu, a miña fustracion por non haber chegado a ser un artista e pasarme toda a vida sen dar pau...)

Con todo esto o ke keria desir e ke me gustaria saber en ke perde o tempo a xente, con ke pasmades ou a ke lle dedicades toda a vosa atension cando vos da a jana de non dirixila cara onde vola reclaman outras persoas ou os vosos deberes.
---------------------------------------------------------------------------------------
---------------------------------------------------------------------------------------



5月5日

aclarasion

Bueno chavales, agora mesmo estou falando dun rapas ke, vendo a anterior entrada, ainda non colleu moito o concepto ke eu intentaba transmitirvos. A verdade e ke non sei se a leu, pero xa van ala algunhas persoas ke me preguntaron asike... Cando dicia na outra entrada ke ia deixar de keixarme da miña vida tan dura, xa ke non tiña choio nin polo tanto ingresos , e me aburria e todo eso, referiame a ke atopei sitio onde me paguen por facer algo ( ata o de agora tamen facia pero non via un peso ).
Por serto ke vaia putada a miña ke a semana ke empezo hai folga do sector metalurxico en Pontevedra, e non vou traballar o sabado ( dia seguinte a festa de campaña ).... e ke estas coincidencias van todas en contra da miña saude.....cousas da vida

E verdade, e asi sen vir a conto e xa sei ke non lle importara a nadie, pero hoxe pasou un detalle ke me fixo  moita ilusion. Resulta ke case o lado da miña casa apareceron seis patiños pekenos ca sua correspondiente pata jrande ( nai , mama, mai ou como lle chamen eles ), e ser son pekenos e non voan, asike o caso e ke a pata jrande os criou dentro da horta, case o lado da casa, e nunca nadie os vira por ali. Creo ke me fixo mais ilusion a min ke a brais ( meu irman pekecho ). Pero a cruel da pata jrande escapou e deixounos ali tiradiños, asike os recollemos e adoptamos, e ahora teño catro patiños pekenos ( dous arrearon pola horta adiante e non oubo forma de pillalos, xa poñerei fotos ). E meu irman todo contento, e eu mais felis ainda...se ser felis non costa nada!!!!

4月28日

parasito social

Non sei ke pensaredes o ler o titulo desta entrada, tampouco sei o ke penso eu asike estamos empatados, e todos contentos...
Penso ke todos sabedes a ke me refiero con parasito social, akela persoa ke vive dos demais sen aportar demasiado nesta vida, se cadra un lixeiro picor ou molestia a akeles ke o manteñen...bueno todo esto no tema economico-laboral clarostá.
Como sabedes aljuns, levo moito tempo usando este espacio solo para keixarme do mala ke é a vida ( dura para ser exactos ), e das poucas opcions de atopar traballo ke ten un ex-estudiante recen salido do forno, sen experiencia no seu campo e sen un enchufe como dios manda... Pois bueno, para os ke de vez en cando vos molestedes en ler esto, comunicovos ke esas keixas se van a acabar, xa non vos vou rommper o juevo mais con eso, asike poderedes arriscarvos a ler algunha entrada sen acabar pensando: joder amijo non te cansas!!!
E bueno era solo por eso a verdade, ke moito mais asi ke contar non hai, ahora como e costumbre, pasaremonos outro veran mais sen ir apenas a praia e esas cousas....pero bueno, desta ves fagoo contento, non coma das outras...
4月24日

vasilar

Ola outra ves...
Como de costumbre non hai moito de ke falar,,,polo menos moito bo, asike solo kero expresar a miña profunda admiracion por todos akeles ke dominan o arte de vacilar a outros semejantes ( de especie semejante polo menos ).
Diredes vos vaia parida...pois si, e unha parvada, pero e ke oxe tiven o placer de asistir a unha escena memorable para min. Resulta ke estaba en Vigo facendo tempo ata ke chegara a hora dunha das maravillosas entrevistas as ke de vez en cando acudo ou para as ke me chaman. Asike como me kedaba media hora senteime da terraza dun bar ke estaba ó lado e puxenme a ler o periódico, cando aparecen dous xovenes estandar de Vigo ( = a malotes : botas art, pantalon vakero, camiseta, jafas de pastillero e scooter ca chapa rota por todos lados ) e aparcan o vehiculo xusto o lado dunha das mesas da terraza, na ke estaban sentados un velliño e a sua muller ( a idade era moi avanzada como para ke fose a sua kerida ou amante ou cousas desas...). Total, ke os chavales deixan a moto encendida e poñense a fumar un pitillo, o cal lle molestou o señor en cuestion, ke non tardou nin vinte segundos en chamarlles a atencion. Ante tamaña falta de respeto un dos chavales colle e manda calar o vello. Nesas xa andava eu ca orella pejada, esperando ke da boca do homiña saira un : "esta xuventude daora" ou "non hai educasion ningunha", pero no.... O homiño con toda a calma do mundo empesou a vasilar os chavales, empesando pola moto e acabando polo pouco activa ke debia de ser a vida sexual dos susodichos... Sinceramente pensei ke os dous vacilados se defenderian ou farian aljo, pero e ke ante a calidade do vacile ke lles estaba metendo o vello o unico ke decian era "tu ke sabras" e "puto viejo"... Eso si, antes de marchar dali, dali a cinco minutos de ke o vello acabara, un dos chavales deixou no aire unha frase destas ke se che kedan jravadas: "los viejos de ahora no respetan nada, ke falta de educacion....", e claro o outro como non ia kedar calado respondeulle: " e ke é normal, se a ti non che souberon dar educasion ningunha nin teus pais nin teus avos, sera porke nos tampouco a temos. Asike mira, imaxinate como seran os teus fillos, cuarta generasion de maleducados...polo menos..."
Asike o dito, a xente coma o homiño ese haille ke levantar un monumento, e lastima dunha camara pa jravalo todo, porke as caras de sorpresa dos chavales, e incluso a miña, non tiñan perdida ningunha

4月19日

vivir en yankilandia, ke bonito é

Ola xentiña de ben!!
Hoxe voume comportar como un vago e solo vou escribir dous parrafiños, xa ke o fin desta entrada e poñer aki un mail ke me chegou, ke seguramente vos chegue, non o sei ( estes mails en cadena...), pero por se acaso poñoo.
Tamen teño ke advertir ke a fiabilidade dos datos e impredecible, pero porke non? tratandose do pais ke se trata....   Bueno ahi vos keda...eso si, en castelan ke non estou pa traducir...

Los Stella Awards son unos premios judiciales que se dan anualmente
>en USA para poner en evidencia su ridículo sistema judicial. Estos
>premios llevan el nombre de Stella Liebeck, la cual, en 1992,a la
>edad de 79 años, sufrió un accidente en un McDonalds al caérsele por
>encima el café produciéndole quemaduras de diversa consideración.
>Fue indemnizada con 2.9 millones de dólares. Desde entonces, en las
>tazas de café se advierte de que el contenido está muy caliente y
>de su peligro.
>
>
>*_PREMIOS 2003: _*
>
>
>/SÉPTIMO PUESTO/
> - Kathleen Robertson de Texas fue indemnizada con
>780.000 dólares por un jurado tras romperse un tobillo después de
>tropezar y caerse por culpa de un niño que estaba corriendo en una
>tienda de cocinas. Los dueños de la tienda se sorprendieron al ser
>obligados a pagar dicha cantidad, mas aún al saber que el niño que
>tan mal se había comportado era el hijo de la señora Robertson.
>
>
>/SEXTO PUESTO/
> - Carl Truman de Los Ángeles y de 19 años, gano
>74.000 dólares más los gastos médicos cuando un conductor pasó por
>encima de su mano con el coche, un Honda Accord. Carl Truman no se
>dio cuenta de que había alguien al volante del coche cuando se
>puso a robarle los tapacubos.
>
>
>/QUINTO PUESTO/
> - Terrence Dickson, de Pennsylvania, estaba
>abandonando una casa después de robarla, y decidió salir por el
>garaje. No fue capaz de salir por la puerta del garaje porque
>estaba rota, y al intentar volver a la casa se dio cuenta de que
>la puerta que conectaba ambas estancias era de un único sentido y
>no podía salir o volver a la casa. La familia estaba de
>vacaciones, y el señor Dickson estuvo encerrado en el garaje
>durante 8 días. Para sobrevivir, lo hizo a base de Pepsi y un
>enorme saco de comida para perros que encontró. Denuncio al dueño
>de la casa por los daños morales sufridos por aquel incidente, y el
>jurado accedió a situar la indemnización del propietario al ladrón
>en 500.000 dólares.
>
>
>/CUARTO PUESTO/
> - Kara Walton de Claymont, Delawere, denuncio con
>éxito al propietario de un pub nocturno de la ciudad cuando ella
>se cayo desde la ventana del baño al suelo y se rompió los dientes
>contra el suelo.
>Esto ocurrió mientras la señorita Walton intentaba colarse por la
>ventana del baño de mujeres para no pagar la cuenta de 3,50
>dólares. El propietario tuvo que pagarle 12.000 dólares y gastos
>dentales.
>
>/TERCER PUESTO/
> - Un restaurante de Philadelphia tuvo que pagar
>113.500 dólares a Amber Carson, después de que resbalara con un
>refresco y se rompiera el coxis. Dicho liquido estaba en el suelo
>porque ella se lo había lanzado a su novio media hora antes durante
>una pelea.
>
>
>/SEGUNDO PUESTO/
> - Jerry Williams, de Arkansas, percibió 14,500
>dólares más los gastos médicos después de ser mordido en el culo
>por el perro de su vecino. El perro estaba en una jaula dentro del
>jardín de su propietario encerrado. La indemnización fue menor al
>percibir el jurado una cierta provocación en el hecho de que el
>señor Williams
>estuviera disparándole al perro desde arriba de la jaula con
>unapistola de bolas.
>
>
>/CAMPEÓN/
> - Mr. Merv Grazinski, de Oklahoma City, en Noviembre de
>2000 se compró una caravana marca Winnebago de las grandes (de las
>que son a la vez coche y caravana). En su primer viaje, estando en
>una autovía, seleccionó el dispositivo que fija una velocidad de
>crucero a 70
>millas por hora (unos 120 km/h) y se fue a la parte de atrás a
>prepararse un café, con la caravana en marcha a semejante
>velocidad. No sorprende el hecho de que el camión/caravana
>siguiera recto y tomara la tangente en la primera curva y
>colisionara. Mr. Grazinski contrariado denunció a Winnebago por no
>advertirle en el manual de uso de que el programador de velocidad
>no es un piloto automático que toma curvas, frena cuando es
>necesario e incluso detiene el vehículo si preciso fuere. Por ello,
>fue recompensado con
>1,750,000$ más una nueva caravana. Actualmente, Winnebago advierte
>de tal circunstancia en sus manuales, para el caso de que algún
>otro imbécil compre uno de sus vehículos.
>
>
>Después de esto, ¿a quien le sorprende que en el cuestionario que
>te dan en el avión cuando vas a los EEUU te pregunten si vas a
>cometer un delito o un acto terrorista

Bueno ahi kedan eses casos reales, eu voume a denunciar o alcalde por permitir ke un muro se me metera no medio e batera co coche contra el